*~*~براي آنها كه بي تقصيرند~*~*
براي آنها كه بي تقصيرند: تقديم به چشمهايي كه در
راه مانده اند و دلهاي غمگيني كه آنها را راندند،
تقديم به اشكهايي كه غرورشان شكست و عهدهايي
كه كسي آنها را نبست. زندگي شيبي ست و عشق
سيبي است. قرار نبود كسي فقط بگويد دوستت دارم،
قرار نبود كسي به هواي شكستن دل ديگري بماند من
و تو دور از هم مي پوسيم غمم از پوسيدن نيست
غمم از زيستن بي تو در اين لحظه هاي دلهره
است ... از كودكي به من آموختند دوست بدار و حالا
و حالا كه ديوانه وار دوستت دارم مي گويند فراموش كن...
ادامه مطلب
|
*| نوشته شده در
۱۳ خرداد ۱۳۸۸ و ساعت
۱۱:۰۰:۲۷ توسط
ژاله |
شاخه گل (8)